Tuba Kocaman
@Tubakocaman
41 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Bu kitap bana biraz durup düşünmem gerektiğini fark ettirdi. Günlük hayatta çok hızlı yaşıyoruz ama aslında bazı şeyleri hissetmeden geçip gidiyoruz. Okurken yavaşlamanın, kendine zaman ayırmanın ne kadar önemli olduğunu düşündüm. Küçük şeylerin bile insana iyi gelebileceğini gösterdi. Bana göre bu kitap, insanın biraz kendine dönmesini sağlıyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beş Ses Bir Sır aslında insanın içindeki çatışmaları, geçmişle bugün arasında sıkışıp kalmasını anlatıyor gibi geldi bana. Kitapta birden fazla ses var ve her biri farklı bir duyguyu, farklı bir bakış açısını temsil ediyor. Bazen hangi sese kulak vereceğini şaşırıyorsun, bu da aslında hayatın kendisi gibi. Çünkü biz de günlük hayatta aynı anda hem umutlu hem umutsuz, hem güçlü hem de kırılgan olabiliyoruz.
Bence kitap, sırların insanı nasıl taşıdığını ya da tam tersine nasıl ağırlaştırdığını gösteriyor. Sesler bazen birbirini tamamlıyor, bazen de çatışıyor. Okurken sanki insanın kendi içindeki konuşmalarını yakalıyorsun.
Kısacası bana kalırsa yazar burada tek bir hikâye anlatmıyor, daha çok ruhun farklı parçalarının konuşmasını dinletiyor. Bu yüzden biraz karmaşık ama bir o kadar da gerçek geliyor insana. Bazen ne yaparsanız yapın en çok kaçmak istediğiniz şey sizin ansızın yakalayabilir. Aynı bu kitaptaki kadın karakterin asla babamın soyadını almayacağım diye diretip en sonunda evlendiği kişinin de aynı soyadına sahip olması gibi. Kısacası okuması zevkli bir kitaptır. Öneririm.
Acı Çikolata beni öyle tuhaf hissettirdi ki, sevdim mi sevmedim mi hâlâ karar veremiyorum. Bir yandan büyülü anlatımıyla içine çekti, diğer yandan beni huzursuz bıraktı. Kitapta anlatılan kültür ve gelenekler bana yabancı gelmedi kendi toplumumuzda da karşılaştığımız pek çok şeyi hatırlattı. Bu benzerlik kitabı daha yakın hissetmeme sebep oldu. Olayların işleyişine baktığımızda her şey o kadar hızlı olup bitiyordu ki ne olduğunu tam anlayamıyorsunuz.
Ama aşkın ele alınış biçimi içime sinmedi. Pedro ile Tita’nın ilişkisi bana hiç sağlıklı gelmedi .Pedro’nun Tita için doğru adam olmadığını düşündüm hep. Buna rağmen anne-kız çatışmasının işlenişi beni çok etkiledi. Özellikle Tita’nın annesine karşı verdiği mücadele, bireyin kendi hayatını kurma isteğini çok güçlü bir şekilde hissettirdi.Sonuçta bu kitap bana çelişkili duygular yaşattı. Ne tamamen sevebildim ne de tamamen reddedebildim.
Bu kitabı okurken kendimi gerçekten o trenin içindeymişim gibi hissettim. Her karakter şüpheliydi ve kimseye güvenemedim. Hercule Poirot’nun zekasına hayran kaldım; en ufak detayı bile kaçırmıyor. Sonunu tahmin edemedim ve bu da kitabı benim için daha etkileyici yaptı. Polisiye sevmesen bile bu kitabı okumalısın bence. Klasik ama asla sıkıcı değil.
Bayan Seninki’ni okurken hem şaşırdım, hem de kendimi bazı yerlerde karakterin yerine koyarken buldum. Hikaye Inés adında bir kadının hayatını anlatıyor. Bir gün eşinin çantasında “Seni seviyorum. Seninki.” yazan bir not buluyor. Her şey de bu küçük notla başlıyor.
Kitap çok kalın değil, kısa sürede okunuyor ama içinde çok fazla duygu var. Inés’in neler hissettiğini, kafasının içinden geçenleri okumak beni etkiledi. Zaman zaman ona sinirlendim, zaman zaman hak verdim. Onun yaşadıkları bana gerçek hayattaki bazı durumları düşündürdü.
Polisiye gibi başlıyor ama aslında daha çok bir kadının kendini sorgulaması, yaşadıklarına bakışı anlatılıyor. Dili sade, anlaşılır. Bazı cümleler çok tanıdık geldi. Sanki biri oturmuş dertleşiyor gibiydi.
