Öğretmenler Günü’nde hediye beklemiyoruz…
Hiç kimseden…
Biz görevimizi yapıyoruz.
Bizim tek isteğimiz değer görmek.
Bizim tatminimiz; bir öğrencinin gözlerinin ışıldamasında, kollarımıza sarılışında, “Hocam iyi ki varsınız” deyişinde saklı.
Ayrıca görev tanımımızda olmayan birçok işi de yapıyoruz kendi hayatımızdan sevdiklerimizden çalarak. Ailenin bile fark etmediği bir yarayı görüyor, şifa olmaya çalışıyoruz.
Sistemin eksik bıraktığı her şeyi tamamlamaya çalışıyoruz. Böyleyken sistemin de bizi zorlayan angarya işlerini yapıyoruz. Hak aramayı, kendini ifade etmeyi öğretiyoruz.
Atatürk’ün en büyük eseri Cumhuriyet ise, bizim eserimiz de gelecek nesiller olsun bilinciyle hareket ediyoruz.
Tüm bu sorumlulukların içinde zaman zaman eleştirilsek bile Öğretmenler Günü’nde tek bir şey bekliyoruz:
“Mesleğimizin değerinin bilinmesi.”Şahsi değerlendirmelerin ötesinde…
Çocuklarımızın sevgisi zaten kalbimizi fazlasıyla dolduruyor;
tek dileğimiz, toplumun öğretmenlik mesleğinin yüceliğini hatırlaması.