Hayat bazen durdurur insanı, düşündürür
Ruhunda açılan yaralar, edindiği Tecrübelerden daha mı derin diye...
Zaman akar ama içindeki sessizlik geçmez
Bir tebessümün ardında gizlenen fırtınayı kim bilecek?
Kalp yorulur, ama konuşmaz,
Çünkü bazen susmak, bağırmaktan daha çok anlatır derdi.
Geceler uzar, uykular kaçar
Bir damla gözyaşı, yılların yükünü taşır.
Yanlızlık yoldaş olur insana
Kimi zaman en iyi dost, en derin yara olur.
Ama yinede bir umut saklıdır her kırıkta
Bir gün düneş doğar, en karanlık geceden sonra...
Ve belki o zaman anlarsın yarada öğretir acı da büyütür insanı...