İnsanlar yüzümü tanıyabilir, hatta adımı da bilebilirler ama gerçek beni asla tanımayacaklar. Hiç kimse tanımıyor. Kafamın içindeki gerçek düşünceler ve hisler konusunda hep bencil olmuşumdur, onları kimseyle paylaşmam. Çünkü paylaşamam. Yalnızca kendi başıma olduğumda ortaya çıkan bir versiyonum var.
Hayat senden öğrenir. Senin nasıl büyüdüğünü, nasıl
iyileştiğini, nasıl her şeye rağmen içindeki ışığı koruduğunu
izler. Ve bir gün fark edersin: Yaşam sadece seni şekillendirmemiştir; sen de onun anlamını değiştirmişsindir.
Hayat tek taraflı bir ders değildir; sen öğrendikçe, o da senden öğrenir.
"Sevginle güzelleştirebileceğin ve seni mutlu edecek her şeyi sahiplen. Ama elinde olmayan ve kontrol edemediğin sonuçlar için de hayatı kendine zindan etme. Hayatın o gerçek kapısını da asla kapatma. Korkularını sevginin önüne geçirme. Hatırası bile güzel diyebileceğin her ne varsa hayatında, sonuna kadar yaşa. En büyük kayıp, korkuların yüzünden adım atamamaktır. Yani hiç yaşamamaktır?"