"Belki de etrafımda çocuklarım varken ölmek daha çekilebilir olurdu?"
"Yaşamak, öleceğini bile bile etrafındaki insanlarla mutlu olabilmeyi becerebilmekti belki de... Bok gibi bir seksen beş yıl yaşadım ve hayatıma hayatımın hangi evresinde girdiğinin hiçbir önemi olmadan giren herkese bunu sıçratmayı başardım. Elimde ne varsa onu dağıtabildim...
Sanırım hayatımdaki bazı şeyleri elde etmek için kendim biraz daha fazla uğraşmalıydım. Bu hayata babam sayesinde geldim, babam sayesinde büyüdüm, babam sayesinde okudum, babam sayesinde bu balkonda eskidim. Elimde ne varsa, bu hayatta ne elde ettiysem babam sayesinde.
Babamın, beni bu dünyaya getirtip bıraktığı yerden bir metre öteye gidemedim.
Sadece gitmeyi düşündüm, sadece gitmeyi istedim, gittiğimde, gidebildiğimde olacak olanların ihtimalleriyle memnun etmeye çalıştım kendimi ama boynuna sıkı bir tasma bağlı sadık bir köpek gibi bir adım bile uzaklaşamadım...
Sanırım düşünmekten, istemekten ve şikâyet etmekten fazlasını yapmam gerekiyordu. Babam keşke bunu bana öğretebilseydi..."
Sayfa 127 - Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık·Kitabı okudu
Ben hep şimdiki zamanda yaşarım. Geleceği bilmem. Artık geçmişim de yok.
Biri, her şeyin mümkün olmasıyla çöküyor üzerime, öteki, barındırdığı hiçbir şevin gerçek olmamasıyla.
“Sanki eski bir sevgiliyi, eşinin yanında çocukları ile görmüş gibi utanıp, sıkılıp, kahroluyor ama yine de orada kalmaya çalışmak gibi…”
Meslek Hastalığı - 2026 Mayıs ayında...
Tufan Tanyel