Kalabalıklar içinde yalnızım, gözlerimdeki ışık söneli çok oldu, nefes alıyorum ama yaşamıyorum, zaman ağır aksak ilerliyor, kalbimde tarifsiz bir ağırlık var, konuşsam bir faydası yok sussam içimde büyüyor, geceler daha uzun sabahlar daha soğuk, mutlu görünmekten yoruldum artık, hiç kimse farketmiyor ama bir yanım eksik, öyle işte. Yoruldum. Gülüşüm sahte gözyaşım gerçek, zihnimde yankılanan cümle: "Bunu da atlatırım," yara aldığım yerlerden sızıyor bütün hislerim, gölgeme bile güvenim kalmadı karanlıkta kayboluyor, içimdeki boşluk büyüyor derinleşiyor, kime anlatsam dinlemiyor kim dinlese anlamıyor.