Tuğba Tok Aslan
@TugbaTokAslan
Reklam
Elveda Bay Muffin
Elveda Bay Muffin , evcil hayvan kaybını çocukların dünyasından anlatan, ama aslında her yaştan okuyucunun kalbine dokunan çok özel bir hikâye.
Kitabı okurken kendi evcil hayvanımı sık sık düşündüm; bazı satırlarda boğazım düğümlendi, bazı yerlerde ise derin bir iç sorgulamaya daldım.
En etkilendiğim kısımlardan biri şu soruydu:
“Tekerleğinde koşturup duran şu hamster bir yere ulaşabiliyor muydu?”
Bu soru hikâyede öyle bir yere yerleştirilmişti ki, adeta bir P4C (Çocuklar için Felsefe) sorusu gibi duruyordu. Sadece hamsterın hareketini değil, hayatın kendisini düşündürüyor. Çocukla birlikte felsefe yapma niyetini çok net hissettim burada. Koşmak, çabalamak, yaşamak… Ama nereye?
Bir başka vurucu bölüm ise şuydu:
“Victorya uzun yıllar önce ölmüştü. Bir çiçeği koklarken burnunu arı sokmuştu.”
Ve ardından gelen o sade ama derin soru:
“Arılar niçin vardı ki?”
Bu sorgulama, çocuk zihninin ölüm karşısındaki şaşkınlığını ve adalet arayışını çok yalın bir şekilde yansıtıyor. Hayatın içindeki acıların anlamını sorgulatan bu cümleler, kitabın en güçlü yanlarından biri bence.
Kitabın, İsveç’in prestijli August Ödülü’ne değer görülmesi de tesadüf değil. Gerçekten hem edebi hem duygusal açıdan çok güçlü bir eser.
Kısacası Elveda Bay Muffin, bir hamsterın vedası üzerinden hayatı, ölümü ve anlamı sorgulatan; küçük görünen ama büyük sorular soran, yüreğe dokunan bir kitap.
Elveda Bay Muffin , evcil hayvan kaybını çocukların dünyasından anlatan, ama aslında her yaştan okuyucunun kalbine dokunan çok özel bir hikâye.
Kitabı okurken kendi evcil hayvanımı sık sık düşündüm; bazı satırlarda boğazım düğümlendi, bazı yerlerde ise derin bir iç sorgulamaya daldım.
En etkilendiğim kısımlardan biri şu soruydu:
“Tekerleğinde koşturup duran şu hamster bir yere ulaşabiliyor muydu?”
Bu soru hikâyede öyle bir yere yerleştirilmişti ki, adeta bir P4C (Çocuklar için Felsefe) sorusu gibi duruyordu. Sadece hamsterın hareketini değil, hayatın kendisini düşündürüyor. Çocukla birlikte felsefe yapma niyetini çok net hissettim burada. Koşmak, çabalamak, yaşamak… Ama nereye?
Bir başka vurucu bölüm ise şuydu:
“Victorya uzun yıllar önce ölmüştü. Bir çiçeği koklarken burnunu arı sokmuştu.”
Ve ardından gelen o sade ama derin soru:
“Arılar niçin vardı ki?”
Bu sorgulama, çocuk zihninin ölüm karşısındaki şaşkınlığını ve adalet arayışını çok yalın bir şekilde yansıtıyor. Hayatın içindeki acıların anlamını sorgulatan bu cümleler, kitabın en güçlü yanlarından biri bence.
Kitabın, İsveç’in prestijli August Ödülü’ne değer görülmesi de tesadüf değil. Gerçekten hem edebi hem duygusal açıdan çok güçlü bir eser.
Kısacası Elveda Bay Muffin, bir hamsterın vedası üzerinden hayatı, ölümü ve anlamı sorgulatan; küçük görünen ama büyük sorular soran, yüreğe dokunan bir kitap.