Bazen yola çıkmadan önce zihnimizde fırtınalar kopuyor. Olmayacak senaryolar, çözümsüz görünen ihtimaller… Dün de öyleydi. Kar yağarken, “Nasıl işe gideceğim?” diye düşündüm durdum. Ama yola çıktığımda her şey kendiliğinden ve büyük bir kolaylıkla oldu.
O an şunu anladım: Allah yola çıkanlara yardım ediyor.
Biz henüz yerimizden kalkmadan panik yapıyoruz ama adım attığımızda yol açılıyor. Hem de düşündüğümüzden çok daha güzel bir şekilde.
Bu sabah yine aynı endişe geldi, yine geldim.
Demek ki mesele çok düşünmek değil; güvenmek, akışına bırakmak ve yürümek.