Kitap ilk başta Hugo tarafından isimsiz olarak basılmıştır.Dönemin idam cezasına sert bir şekilde karşı çıkmış ve bir idam mahkumunun ölüm anına kadar yaşadığı korkuyu, acıyı,çaresizliği, en insani duyguları içtenlikle kaleme almıştır. Kitabı okurken suçun içeriğine değinilmiyor ama bu empati duygularınız fazlasıyla işin içinde oluyor. Tecavüz, cinayet gibi adi suçlar işleyenleri düşünüyor ve gerçekten idamı bunlar için hak kabul ediyor musunuz? Ben ediyorum açıkçası hele bunların bir yakınının, masum bir insanın başına geldiğini bir an düşünmek bile insanı alt üst ediyor. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?