Bir arkadaşıma dedim ki , ‘’ Kendini yapayalnız hissettiğinde , hiç kimse seni duymuyormuş gibi geldiğinde ne yapıyorsun ? ‘’ ‘’Oturup geçmesini bekliyorum ‘’ dedi.
Hayatımızı, gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini bilmediğimiz idealler peşinde tüketmeyi değil , yaşamayı savunuyorum. Büyük hayallerle çok zaman kaybettik , artık basit şeylerin zamanıdır Osman.
Dünyadaki bütün oksijen bir anda bitmiş gibi hissettiğin olmuyor mu bazen senin de ? Panik atak diyorlar ama tam öyle değil bence. Aşırı yüklenmeden dolayı kilitlenmek. Beynimiz , o bedenin kullanıcısı olan bize , ‘’ Hoop birader , yavaş ol! Böyle devam edersen sistem çökecek, yakacaksın hepimizi , rica ederim bir kendine gel ‘’ demeye çalışıyor. İşte öyle anlarda kendini kapatıp açmayı bir başarırsan gerisi kendiliğinden halloluyor Osman.