‘’Seviniversinlermiş. Biliyon mu sen umut ne demek! Biliyon mu sen ümit ne demek,’’ diye bağırdı durdu.
‘’Bilmiyom,’’ dedim. Döndüm arkamı uyudum.
Umudun be olduğunu o komşudan daha iyi biliyordum ben. Şehre her gelen gazinin peşinden belki babamdır diye koşuyordum ama o bizim eve gelmiyor, başka eve gidiyordu. Al sana umut ! Ama bunu anneme söylemedim. Sabaha kadar küs yattık. Sabah uyandığında yine barışmıştık.