“Kar taneleri pencere camlarının ardında kıvılcımlar saçıp parıldıyor, insanların anlayamayacağı bir valsle kendilerinin ve birbirlerinin etrafında dönüyorlardı.”
“Son derece yargılayıcısın.”
“Yargılarda bulunmuyorsan akla ne gerek var?”
“Peki ya insanları aklının acımasız yargılarından sakınmayacaksan kalbe ne gerek var?”
“Neden insanlarınızdan kimse yok burada?” “Muhafızların kütüphanede bir faydası olmaz.”
“Ah, ne de yanılıyordu! Kütüphaneler fikirlerle -tüm silahların belki de en tehlikelisi ve güçlüsüyle- doluydu.”