Tuğçe K.
@Tugce_k
Dünya bir matemhane-i umumiyedir. Dünyadaki sadâlar ölümlerden, elemlerden gelen vaveylâlardır.
Sayfa 146
Reklam
Hayat zannettiğin hâlât, yalnız bulunduğun dakikadır. Demek, güvendiğin hayat-ı maddiye, yalnız bir dakikadır.
Madem böyledir, hayat-ı maddiye-i nefsiyeyi bırak. Kalp ve ruh ve sırrın derece-i hayatlarına çık, bak; ne kadar geniş bir daire-i hayatları var.
Sayfa 118
Çünkü insan bütün kâinatla alakadardır. Nihayetsiz makasıt ve metalibi var. Kudreti, iradesi, hürriyeti milyondan birisine kâfi gelmediği için çektiği manevî sıkıntı ağırlığı, ne kadar müthiş ve muvahhiş olduğu anlaşılır.
Sayfa 115
Hayvan gibi olamazsın. Zira kafandaki akıl olduğu için o akıl geçmiş elemleri ve gelecek korkuları tokadıyla senin yüzüne, gözüne, başına çarparak dövüyor. Bir lezzet içinde bin elem katıyor... Öyle ise evvela aklını çıkar at, sonra hayvan ol.
Sayfa 104
İnsan, şu kâinat içinde pek nazik ve nâzenin bir çocuğa benzer.
Sayfa 93
Reklam