Yaşadığın dünyanın adaleti belirliyor senin değerini. Çocukken sus istiyorlar. Ve konuşmak senin kendini keşfedişin olacakken sözlerini kendi boğazında düğümlüyorsun. Erkeksen ağlama diyorlar. Ve ağlamak bu kadar insanı insan yapıyorken insanlığını içinde saklıyorsun. Kadınsan çok gülmene kızıyorlar. Ve gülmek hayatı hayat yapıyorken hayatını içine gömüyorsun. Nasıl bir düzense bu!
"Kafa dergi sayı 73"