“Ansızın aralanan bir kapıdan hayat içeri süzülüvermişti ! Belki yine yaşayabilir, belki yine bir insan olabilirdim. Soğukta donup adeta buz kesmiş ruhum yeniden nefes alıp vermeye başlamıştı, küçük ve güçsüz kanatlarını uykulu uykulu çırpıyordu.”
Sayfa 94
“Beklentimiz içinde yaşamı öldürürüz. Beklentimiz içinde kendimizi öldürürüz. Öldürürüz, çünkü istediğimiz gibi olmamıştır. İstediğimiz gibi olmadı diye öldürdüğümüz nedir?”
Sayfa 255
“Kaderleri onları beklemeyecekmiş gibi aceleyle koşarlar kadere doğru. Geçerken de dönen dünyaya omuz atarlar.”
Sayfa 10
