TUĞÇE İPEK
@Tugceipek
Öyle yaralar vardır ki hayatta, ruhu cüzam gibi yalnızlıkta yavaşça yiyip bitirirler. Kimseye anlatılamaz bunlar; çünkü herkes bu inanılmaz yaralara genellikle tuhaf ve az rastlanan şeyler olarak bakar. Biri çıkar da bunları anlatmaya yahut yazmaya kalkarsa, insanlar yaygın kanıya ve kendi düşüncelerine göre, onları kuşkucu ve alaycı bir gülümsemeyle karşılar.Zira insanlık henüz bir çaresini bulamamıştır bu dertlerin.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bilinçli olarak aradığın şeyi aradığın yoldan elde edemezken o şeyi düşünmeyi bırakıp terk ettiğin geçmişinden ya da ummadığın bir ara yoldan, havadan süzülürcesine sunan hayat ne garip.
Bir tarafı, yaşayan ruha sahip bir nesne gibiydi, diğer tarafıysa soğumuş küller kadar cansız bir boşluk.
Sevgili Papatya'm ile başlayan her söylem sahibinden çok uzakta imiş. Ve sonunda anlaşıldı ki o Papatya hiç var olmamış.