Bir süre sonra her şeyden vazgeçiyorsun. Kendini anlatmaya çalışmaktan ve aslında neyin neden olduğunu anlatma çabasından... Yoruluyorsun ve maalesef haklı da olsan artık boş veriyorsun.
Bazen yeni bir yol çizmek gerekir ve ardına bakmadan gitmek. Üzülsende gitmekten vazgeçmemek...
Bazen mecbur kaldığın şeyler vardır, gitmek gibi mesela ve gözyaşına yokmuş gibi davranıp gülmek gibi hatta.
Hayat öyle şeylere mecbur ediyor ki seni; izahı yok yapılması gerekli. Mesela gitmek gerekiyorsa gitmeyi bilmeli!