Evet, deliler ve cellatları okuyorum. 250lerdeyim snrm ve bir şey sezdim. İlerde kırılacakmışım gibi bir his..gidip bile isteye spoiler yedim. Böyle bir şey var arkadaşlar, daha fazla kırılmamak için kendini alıştırıyorsun o olaya. Sanırım güven sorunlarım var...
Mutlu sonu garantileyip kırıcı yerleri okumayı daha "güvenli" buluyorum.
Karakterlere çok bağlanıyorum ben. Ana karakterle çok fazla empati kuruyorum. Ona yapılan bana yapılmış gibi kırıyor. Mesela yaptığı yanlış da olsa ölümüne savunurum ana karakteri. Toksik bir özellik ama beni anlayan anlar bence. Aşırı dolmuşum, fantastik ve uzun soluklu seriler böyle işte, bir haftadır diyarda yaşıyorum resmen.