yalınayak büyüdük be
yok muydu kunduracı
aç acına uyuduk be
yok muydu buğday pirinç
çırılçıplak karda kışta
düğünde dernekte toyda şölende
dost evinde düşman penceresinde
utanmaktan buyduk be
yok muydu pamuk eken
yok muydu iplik büken
giysi diken yok muydu
çürüttük en güzel günlerimizi zindan
köşelerinde
kapılarda
kaygularda
boş umutlarda
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·196 syf.·
Beğendi
·26 günde okudu
·2026 4. kitabı
Şiiri anlamak demek, onu duymak, duyumsamak, algılamak, yaşamak ve ondan tadalmak demektir. Açarsınız şiiri önünüze, okursunuz, duyarsınız, yaşarsınız ve kapatırsınız. Aynı ruh hali içinde, bir başka zaman yine okursunuz, yine okursunuz. Müzik dinler gibi!.. Şiirin bitmezliği, tükenmezliği, hep taze ve diri kalması budur!.. Yoksa, 'tamam, anladım ben bu şiirin ne demek istediğini; anladım ve bitti şiir; artık, yeniden okumama gerek yok!' demek değildir. Çünkü elma, kokusundan ayrı satılmaz. Çünkü güvercin, biçiminden soyutlanamaz. Çünkü ekmeğin tadına, yenilirken varılır, sonradan düşünülerek değil!.. Sevişmenin tadı, sevişme sürecinin içindedir.
Şiir, okunulurken (dinlenilirken) tadına varılan şeydir. Okuyup okuyup başa dönülerek, bir kez daha, bir kez da ha okunularak, 'ne diyor bu sözler? diye kaş çatılıp düşünülerek tadına varılmağa çalışılan şey, şiir değildir. Nedir ya?
Ya özdeyiştir, ya bilmecedir, ya bulmaca, ya da saçma!..