Elif Tükmeci
@Tukmecielif
Instagram by| tukmecielif
Photographer
Writer
Marmara üniversitesi- Gazetecilik
İstanbul
Kadıköy
12 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öğrenci Kız;1000Kitap
Sabahın soğuk sessizliğinde uyanan bir kız… Henüz genç ama zihni, gün doğmadan çok önce uyanmış gibi yorgun. Okula giderken sokakların gri yüzü, aynada gördüğü yabancılaşmış bakışları, büyümenin tuhaf ağırlığını omuzlarına yükler. Bedeni değişir, düşünceleri olgunlaşır, ama içindeki çocuk hâlâ orada, köşede oturur. Gün boyu kitaplara, insanlara, küçük ayrıntılara tutunur. Bir yandan hayal eder, bir yandan “mutluluk bana uğramaz” der, yine de yarının farklı olabileceğine inanmak ister. Düşünceler arasında dolaşırken hem başkalarını anlamaya çalışır hem de kendi varlığını çözmeye. Akşam olduğunda, bütün o karmaşaya rağmen, küçük bir umut kırıntısı kalır içinde. Belki yarın… belki bir gün, güzelce yaşamanın ne demek olduğunu öğrenecektir...
Osamu Dazai, Öğrenci Kız’ı tek bir günün içinden, bir genç kızın gözlerinden anlatır. Roman, klasik olay örgüsünden çok bir iç monolog gibidir; kızın zihninden geçen düşünceler, anlık duygular ve gözlemler peş peşe akar. Dazai, basit görünen gündelik anları bile yoğun bir duygusal derinlikle işler; sabahın ağırlığı, ayna karşısında hissedilen yabancılık, kalabalıkta bile yaşanan yalnızlık gibi temalar ön plana çıkar. Yazar, betimlemelerde hem şiirsel hem de keskin bir dil kullanır; okuyucu, kızın ruh hâlini hissetmekle kalmaz, onun zihninde gezinir. Dazai, bu yöntemiyle hikâyeyi bir “olay”dan çok bir hissetme deneyimi hâline getirir.
Reklam
Değersiz Bir Hayat !!!!! DİKKAT SPOİLER İÇERİR !!!!!Alıntı
New York’un parlak ama acımasız sokaklarında dört üniversite mezunu genç—Jude, Willem, JB ve Malcolm—hayata tutunmaya çalışır. Henüz yirmili yaşlarındadırlar. Gelecek onlara açıktır, belirsizdir ama umutludur. Her biri farklı dünyalardan gelmiştir: JB sanatçı olmak ister, Malcolm mimar olmak için çabalar, Willem aktörlük hayali kurar. Ama içlerinden biri diğerlerinden daha sessiz, daha gizemlidir: Jude.
Jude'un geçmişi hakkında kimse bir şey bilmez. Duygularını saklar, acısını bastırır. Bastonla yürür, sık sık ağrılar içinde kıvranır ama kimseye bir şey anlatmaz. Arkadaşları onun hakkında konuşmamayı tercih ederler; çünkü aralarındaki sevgi, sorular sormadan da sürebilmektedir. Başlarda Jude'un geçmişine dair sessizlik, saygının bir ifadesidir. Ancak zamanla bu sessizlik, onu yalnızlığa hapseden bir duvara dönüşür.
Roman ilerledikçe Jude’un bedensel acılarının nedenleri yavaş yavaş gün yüzüne çıkar. Küçük yaşta yetim kalan Jude, önce manastırda, sonra çocuk esirgeme yurtlarında, ardından da çeşitli erkeklerin himayesinde sistematik cinsel ve fiziksel istismara uğramıştır. Özellikle Brother Luke adlı rahibin onu fahişe olarak çalıştırması, onun hayatında derin yaralar açar.
Jude sadece bedensel değil, ruhsal olarak da darmadağındır. Yaraları kapanmaz, geceleri kendini keserek "hissedebilme" ihtiyacını karşılar. Kendisini değersiz görür, sevilmeye layık olmadığına inanır. Kendi varlığından utanır. Bedenindeki her yara izi, geçmişin bir yankısıdır. Onun için yaşam, bir ceza gibidir. Ama bunu kimseye anlatmaz. Sadece yürür, devam eder, gülümser.
Willem, Jude’a en yakın olan kişidir. İkisi arasında kelimelere dökülmeyen, ama derin bir bağ vardır. Willem yavaş yavaş oyunculukta başarı elde ederken Jude hukuk alanında yükselir. Ancak Jude’un başarıları, içindeki karanlığı