Kendimi açmaya çalışmadığım için yorumlardan, saldırılardan, uyuz beklentilerden de uzaktım. Buna sebep sağlıklı bir görünümü olduğu için kendimi içeri çektikçe dışarım kalabalıklaşıyor, ben bunlara serin durdukça bir çelebiliğe, asalete, tevazuya, ne kadar olmayan şey varsa ona yoruluyordu. Ve artık görülen, bilinen, tanınan en normal insan bendim. Benin dışımdaki herkes sıra dışıydı.
Yalandan da olsa bir hayat inşa etmek zor. Birbiri ile çelişmeyen, birbirini utandırmayan şeylerle bir örgü kurmak zor. O örgüden o örgüye yakışır bir insan çıkarmak zor. Hayatı ve insanları tanımak, ne örgünün bir şeyi karmakarışık etmeden bir şey olabileceğine, ne örülenin üstüne yakışabileceğine inanma halinin ortadan, yani insan zihinden kalkması demek herhalde. İnsana da, yapabileceğine de geldiği yere de pek kıymet verememek herhalde.