Şimdi görüyorum ki, Norma bizim bahçemizde bir çiçek gibi açtığında, ben yabani bir ot olmuştum. Sadece kimsenin beni görmediği köşelerde ve karanlık yerlerde yaşamama izin verilecekti.
Aklı başında olan herkes, insan gözünün iki nedenden
dolayı saşkınlık geçirdiğini ve iyi göremedigini bilir. Birinci neden, insanın aydınlıktan karanlığa geçmesi, ikinci
neden ise karanlıktan aydınlığa çıkmasıdır. Bu, beden gözü
için olduğu kadar akıl gözü için de geçerlidir. Bu gerçeği idrak eden kişi, kafasi karışmış ve görüşü zayıflamiş bir
kişiyle karşılaştığında onun durumuna gülmemeli ve şu
soruyu sormalidir: Bu adamın akıl gözü daha aydınlık bir
dünyadan geldiği için mi alışkın olmadığı karanlığı yadırgamaktadir, yoksa karanlıktan aydınlığa geçtiğinde karşılaştığı yoğun ışıktan dolayı mı körleşmistir? Bunların ilki
mutlu olunacak ve beğenilecek, ikincisi ise acınacak bir
durumdur, zira karanlığı yadirgayan göz, aydınlık bir dünyadan gelmiş demektir. Dolayısıyla, ona gülen kişinin asıl
kendisi gülünç duruma düşer, ama karanlıktan aydınlığa
geçtigi için iyi göremeyen bir kisi başkalarının ona gülmesini hak etmiştir.