Ömürlerinden fazla yaşayıp, ecelleriyle ölmeyen insanların bilinmesi, hayatını israf edenler için önemli bir ders malzemesidir.
Bin bir çileyle yaşadıkları halde kalıcı izler bırakarak dünyamızdan giden mü'min insanları tanımamız, nimetler ve imkânlar içinde yüzerken kalıcı bir ismin sahibi olmadan yaşıyor olmamız üzerinde düşünmemize sebep olacaktır.
İşi vaktinden çok yaşayanlarda ibretler var.
"Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem, sabah namazını kıldıktan sonra güneş iyice doğuncaya kadar, yerinde bağdaş kurarak otururlardı."
(Ebu Davud, Edep 26, nr.4850)