Eğer Melisa kesmez okumaya bu kitapla başlasaydım büyük ihtimalle Nohut Oda kitabını hiç okuyamayacaktım.İnsan ister istemez karşılaştırma yapıyor.Kısa öyküleri çok sevmediğim halde Nohut Oda kitabının dilini,anlatımını,olayların akışını çok sevmiştim.Bu kitapta eksik bulduğum şeye gelecek olursam öykülerin sonları sanki hep havada kalmış gibi.Bazı bölümlerde aynı cümleler tekrarlanıyor.Bu da hikayeleri basitleştiriyor.Yine de kitabı hiç beğenmedim diyemem. Öyküler genellikle günlük hayatlarına şahit olduğumuz kadın temelli öyküler.En çok “Sakin Göllerin Kuğusuyduk” ve “Kıpırtısız” öykülerini beğendim.Çoğu hikayede genel bir karamsarlık hali ve melankoli hakim.Huzursuzluğun,içsel kaosun da hastasıyımdır.O yönüyle de gönlümü çaldı :) Söylemeden geçemeyeceğim bir şey daha var.Yazarın müthiş bir gözlem yeteneği var ve kelimeleriyle adeta fotoğraf çekiyor.Tasvirleriyle en ince ayrıntısına kadar bahsettiği mekanı zihninizde canlandırabiliyorsunuz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!