Anne!
Burası oldukça dar,biliyor musun anne?
Oğlun boğuluyor, her şey dar geliyor oğluna.
Çoğu seste, çoğu sözde, çoğu bakışta anlamsızlık görüyorum!
Ve bu anlamsızlığın içinde, ben de kendi anlamımı yitiriyorum sanki?
Hiçbir şeye yetişemiyorum ama herşeye yetişmek zorundaymışım,herkese koşmak, herşey de benimde bir sözüm, cümlem, beni anda tutacak bir neden bulmak zorundaymışım hissi kendimden uzaklaştırıyorni beni.
İnsanlara iyi gelmek için kendimden gidiyorum.