Son zamanlarda okuduğum en iyi kurguydu. Kurgu gibi hissettirmeyen, okuyanı bir tarafından yakalayan kitaplara bayılıyorum. Bir tren yolculuğu ile başlayıp öyle de biten kısacık bir kitabın beni bu denli ele geçirmesi akıl alır gibi değil.
Müthişti.
Çocukluk travmalarının ne kadar önemli olduğunu, geleceğimizi, tercihlerimizi, yaşantımızı ve hatta sonumuzu bile etkilediğini bir kez daha ama can alıcı bir yerden okumuş oldum. Küçücük çocukların hisleri, içinde biriktirdikleri, yetişkinlerin yetişkin gibi davranamadığı halde çocukların birer yetişkin olmaya çalışması. Ve canım Harriet, beni mahvettin..