"Dönüştüğü insandan nefret ediyor, ama kendisi hakkinda hibir seyi degistirecek güce sahipmis gibi gelmiyor. Connell' in bile iğrendiği birine dönüştü, onun tahammül sınırını da aştı artık. Lisedeyken ikisi de ayn noktadalardi, ayni anda hem kafaları karışık, hem zorluk çeken iki insandilar; o günden bugüne o yere beraber dö-nebilirlerse her seyin ayni olacagina inanmıştı Marianne.
Şimdiyse Connell'in aradan geçen yillarda dünyaya yavaş yavaş ayak uydurduğunu, bazen acil olsa da aksatmadan o yolda ilerledigini görüyor; kendisininse aşağılık birine dönüştüğüne, sağlıklı bir insan olmaktan adım adım uzaklastigina, taninmaz hale gelecek kadar yozlastigina ve Connell'la artik ortak hiçbir noktalarinin kalmadığına inanıyor."