Hem de öyle bir korkuyorum ki korkunun kendisi ben olmuşum. Sadece onu hepimizden korumaya çalışıyorum. Siz geceleri rahat uyuyabilesiniz diye, hatta kendimden bile..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birde bana sor diyordum kendi kendime. Yüzümü seçemediğin için böyle konuşuyorsun. Oysa bir görsen o karanlıkta suratımın ne halde olduğunu söylediklerine bin pişman olurdun. Bal gibi korkuyordum bende işte! Hepinizden daha çok korkuyorum!
Ne güzel diyordu bana bu asker, beni ikna etmek için ,sen hiç korkmuyorsun. Hiçbir şey seni korkutmaya yetmiyor. Oysa ben senin yanında ödleğin teki sayılırım. Evde kendi odamda ışıklar açık olmadan gözlerimi bir dakika bile kapalı tutamam. Gerisini sen düşün..
Ben giderken kocaman bir yazıda peşimde getireceğim.Yani Ağustosta.Ağustos..Benim ayım.Yapraklar zar incelip dilimlenmeye başlayınca toprağa,ben doğdum.Kuyu gibi bir karanlıkta,gece saat üç gibi.Hala o kuyuyu aşmış değilim.Bu yüzden önüm hep gece hep gri..