Ufuk özdemir
@UcanAbbas
ars longa vita brevis
Reklam
...Evet, ruhun yarası hiçbir zaman tam olarak kapanmıyor. Beden daha çabuk onarıyor kendini. Kalbin attığı sürece vücut iyileşebilir. Oysa ruhun bir kez darbe aldı mı, o yere dikiş tutmuyor. Sonuna kadar kendi kendine kanamayı sürdürüyor. Ama öte yandan hayat da devam ediyor. Ben yeniden başlayamam sanırdım. Başka bir kadın olmaz başka birini sevemem sanırdım, oluyormuş...
Kederimi içime atıp mutlu görünme zamanıydı; ben de gülümsemelerimin en az yıpranmışını dudaklarıma yerleştirerek yaklaştım yanlarına.
Sayfa 209