Haritasız ,dümensizdi,sığınacağı bir liman yoktu ,kendini suyun akışına bırakmak hayattayken yapabileceği tek şeydi ve ona acı verem şey yaşamın ta kendisiydi .
Ölmekten korkmuyordu,yaşamın bütün yüzlerine karşı sert ve küçümseyiciydi,yine de ölürken son atomuna kadar seviyordu yaşamı.Bir yaşam ve heyecan çılgınlığının bir keresinde kendisinindir söylediği gibi “içinden çıktığı kozmik toz bulutunda kendi küçük yerini açma”nın peşindeydi.