Geçenlerde Mali müşavir olan aynı zamanda bağımsız denetim işi yapan bir arkadaşım çocuğuna her türlü imkânı sunduğunu, kendilerinin çocukluğunda bu imkânlara sahip olmadığından bahsederken çocuğun babaya cevabı; tabi ki sunacaksın olmuş. Neden diye sorduğunda: Çünkü senin baban çiftçi idi imkânı yoktu, benim babam ise mali müşavir imkânı var dedi.
Bana rast geldiğinden memnun görünüyordu. Ihtimal, eriştiği mertebeleri gösterebildiğine yahut da, benim halimi düşünerek, benim gibi olmadığına seviniyordu. Nedense, hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz.
Dunbar sayısını duymuş muydun? Sonra da Oxford üniversitesinden Robin Dunbar diye bir adamın insanlar en fazla 150 kişi tanıyacak şekilde programlandığını keşfettiğini ve bunun avcı toplayıcı toplumların ortalama nüfusu olduğunu anlatmıştı