Suskunluğuma, biçareliğime, kekemeliğime, korkularıma, içimden hiç eksilmeyen o derin yalnızlığa tanık olan sevgili Allah... Belki bu kez bana da bir güzellik yapardı.
Bir âşık susuyorsa, artık konuşmuyorsa, içini kapatıyorsa, ruhu kendi içine gömülmüşse, yalnızca biz değil, ona inanan yanlarımız da yavaş yavaş ölüyordu.