İnsan bir kere sever de gözleri bakarken kekelemez olur mu?!..
anladık, uzakta bir parıltı var ve
lirler de kırık
hüzün ve ölüm eşittir hırs oluyor orada
metrelerce geceye sarkıtılıyoruz
eski birer iki ölü gibi
şakaklarda mor damarlar
yetmiyor zaman dağınık düşleri
köreltilmiş gözleri sahiplenmeye
ve devam ediyor hayat
en lazım yerinden hızla incelmeye
ahlak sümkürse adımız kan olurdu mendilde...
''altına imzasını atacak kadar
kim bilinçli ve doğru yaşadı ki?''
aslını sorarsan, dün geceden beri iyi değilim..