Kendinde çok emeğin var, bunu unutma.
Bu kadar mütevazı olma.
Eğer bir okyanussan, okyanus ol.
İnsanlar yüzmeyi bilmiyor diye su birikintisi olma.
“Ben böyleyim” diyen insanları oldukları gibi kabul ediyorum,
ve bazen yollarımızın ayrılması, neyi kaybettiğimizi görmemizi sağlıyor.
Çünkü doğru insan diye bir şey yoktur;
"senin için" doğru olmayı seçen insan vardır.
Bir şeyleri düzeltmek istediğinde susturulduysan,
konuşmak istediğinde engellendiysen,
orada sevgi olsa bile sorumluluk yoktur.
Ve sevgi, sorumlulukla tamamlanmadığında yarım kalır.
İnsanların yapmak istediklerine izin ver.
Bırak yapsınlar ki, aslında "neyi tercih ettiklerini" net bir şekilde görebilesin.
“En azından özür dileyebilirdi” demek yerine şunu hatırla:
Sorumluluk almak farkındalık ister. Ve herkes kendisiyle yüzleşebilecek seviyede değildir.
Marifet “Seni seviyorum” demek değil,
o kelimenin gerektirdiği ciddiyeti ve sorumluluğu taşıyabilmektir.
Ben kendi yolumda ilerliyorum;
hayat, her zaman doğru adımların beklenmesini sağlamıyor.
Ve bazen, kaybettiklerinde neyi yapmadıklarını fark ediyorlar.
Sen ağlarken yanında olmayan,