Neler hissettiğimi unuttuğum anlardan bir tanesindeyim,
Hayli uzun zaman oldu uzun uzun efkarlanmayalı.
Kendimi tuttum hep hüzün olmasın diye hayatımda,
Bir daha.
Sabrettim ümit ettim ve yaşadım.
Sonra vardım farkına.
Hüzün olmadan bir hiçmişim aslında.
Benliğime oturmuş,
Kalıplaşmış düşünceler,
Ve dağılmak bilmeyen kara bulutlar.
Benmişim meğer.
Şimdi yine düşünmeyeceğim,
Üzülecek bir şey yok diyeceğim inadına.
Susacağım ve büyüteceğim,
Hüznü,
Küçük bir çocukcasına.
Ağlamalarına kulağım sağır ,
Ne zaman ki büyür ve ifade eder kendini,
İşte o vakit dinleyeceğim içimden gelenleri.
Her şey net olacak.
Mutluysam mutluyum,
Mutsuzsam mutsuz.
Ve şimdi söyleyin bana,
Bu kadar mutsuz olacak ne var ki,
Şu hayatta.