Bir iz bıraktığımı bilerek öleceğim,
Ölüme de göğsümü gererek öleceğim,
Ne maziye bir “keşke”, ne meçhulden bir “kuşku”
Azrail’in yüzüne gülerek öleceğim.
Bakışıyla öldürse de konuşmasıyla yeniden diriltir o,
Yeniden diriltirken tıpkı İsa gibidir işinde,
Çekince eteğini pırıl pırıl parlar Tevrat dizlerinde,
Bense tıpkı Musa gibi okurum, incelerim,yürürüm izinde.
Rum’un kutsal kızlarından bir rahibedir o,
Güzel mi güzel Görünür namus nurları,
Güzellik parıltıları üzerinde...