Bir yanda boşluğunda hudud olmıyan sema;
Bir yanda daima uzayıp bitmeyen zaman.
İnsan tezad içinde fikirler mırıldanır.
Ba’zan çöküntüler, kırışıklardan ürkeriz,
Ba’zan da neş’esizce: “Vakit geçmiyor” deriz.
Çok şey bilen diyor: “Gidecek her gelen nesil!
Ey sade dil! Bu bahsi hayatında böyle bil!
Hiç durmadan hayat öğütür devreden bu çark.
Ölmek sırayladır, sıralanmakta varsa fark!”