"...Son deme geldiğinde ömürleri
Hissetmeyi düşünmeyi ve hatta
Hatta okumayı bile unuttu bu dünyanın insanları
Aslında unutmak da bir umuttu onlar için
At atabildiğince içine ama nafile
Bir kumbara gibi
İşaret yığını oldu beyinlerinin dibi
Bedenleri de beyinleri paralelinde
Yığın yığın oldu
Uçsuz bucaksız ve de zifiri
Artık bir bir ölüyordu dünya insanları
Geride bırakacakları
Hataları, kusurları, günahları boy boydu
Azrail geldi
Ve başıboş geçen bu hayata
Bir nokta koydu."