Doğruluk niyetle olur, ifadeyle değil. Çünkü ifadeler niyetleri örter. Bundan dolayı insanlar, doğrucuları ve yalancıları birbirine karıştığı için sürekli azap içindeler.
Bakmayı bilen bir göz, baktığı her yerden bir şey öğrenir. Yaşama dair meşguliyetler, hayatı ciddiyetle gözlemleyenler için boşa giden vakitler değildir.