Bilindiği üzere;söz konusu bu değişme ve yalnızlık hissi, münafıklar için daha ileri bir boyuttadır. Fakat onların kalpleri ölü olduğu için bu durumu hissetmezler. Çünkü bir kalpte hastalık müzminleşirse , günah ve isyan sebebiyle ızdırabı şiddetlenirse o zaman o kalp bu değişmeyi ve yalnızlığı duymaz. İşte bu hal , "şekavet" (karamsarlık) belirtisidir. Bu hastalığın iyileşeceğinden ümit kesilmiştir. Doktorlar da bunu tedavi etmekte aciz kalmışlardır. Korku ile keder ,şüpheyle; güven ile sevinç ise, günahtan uzak durmakla gerçekleşir.
Fıkhu's Siyer kitabı sayfa 631