ÜMRAN DİLAVER
@Umran1810
Şimdi fark ediyordum: belki de yalnızlığımın adı buydu: İplerimi birilerinin eline vermeyi beklemek. Oysa başka bir ihtimal daha vardı; ipleri kendim de tutabilirdim.
Sayfa 231
Reklam
...
Ben o mutfak masasına tabakları dizerken büyüyordum, babam tencerenin kapağını kaldırırken yaşlanıyordu...
Sayfa 196
Ben istiyorum ki meşguliyetim olsun. Elimde bir işim olsun. Bekleyecek bir şeylerim olsun... telefonun başinda çocukların aramasını bekleyeyim, pencerenin kenarinda çocukların, torunların, bana ugramasını bekleyeyim, ağaç yapraklansın diye bekleyeyim, salatalıklar çicek açsın diye bekleyeyim. Öyle şeyler. Zaman kolay geçsin istiyorum ben. Başka derdim yok. Ölüm kapımı çalana kadar bir şeyler oyalısın işte beni.
Sayfa 164
Bakımı olmazsa yıkılır ev. Bakımı olmayınca insan da yıkılır. İkisi birbirine dayanacak olacak ki ikisi de yıkılmasın. Ev insanin en büyük yoldaşı.
Sayfa 167
... Mezara girmedikçe, göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını...
Gençler bir bilseler,anlasalar bunu...
Sayfa 163
Reklam