Takatimizin yetmediği ve o an değiştiremeyeceğimiz şeyin vaktini beklemeli, bunun idrak ve şuuru içinde olmalıyız. Kimileri sabır için, “bekleme sanatı” der.
Hayatı zenginleştirmek, hayata bir rikkatle ve dikkatle, edeple yaklaşmak. Eşya değil, an ve anı biriktirmek. Yaşadığın anın evladı olmak. Aşk ile anı seyredebilmek. O yekpare geniş anın bir parçası olabilmek, uzun şimdide kök salmak. Aslında tüm mesele bu.