Yavaş yavaş bitmiyor şiir kitabım bu 161. şiirim oldu😊
Bazen
Bazen nerede olduğumu unutuyorum
Nereye gideceğimi unutuyorum
Neye bakacağımı unutuyorum
Hatta öyle zamanlarım oluyor ki
Yemek dahi yemeyi beceremiyorum
Sanki kollarım kopmuş gibi hissediyorum
Gideceğim yere gidemiyorum
Ayaklarımı tutulmuş gibi hissediyorum
Hatta düşünecek o kadar çok şeyim varken
Hepsini unutuyorum, hatırlamıyorum
Ve
Biliyorum insanlar bana deli gözüyle bakıyorlar
Beni şaşkınlık ile izliyorlar
Belki de garip bir eda ile gülüyorlar bana
Kimi acıyarak ,kimi de üzülerek
Ama ben olsun diyorum
Bütün bu olanlara değer diyorum
Gönlümdeki bu mayhoşluğa değer diyorum
Niye mi ?
Sen varsın orda ,onun bana verdiği mutluluk yetiyor çünkü ..