Rıhtımlara doğru
gecenin sessizliği vurmuş ruhuma
kumsalın durgunluğu kapsamış sanırsam zihnimi
zifiri karanlık sarmış gözlerimi
denizin hisizligi çalıyor vaktimi sanırsam
ay ışığı belirir birden bire
o taze ıslak kokusu sarmış sanki
yağmur damlacıkları çökmüş saçlarıma
sakin lilikral tiz sesiyle kafiye uyduruyor sanki
hissizce uyku kaplar bedenimi
derin bir şekerleme gibi .
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ZEBANİLER GÖÇÜFelsefe-Düşünce
Yolun sonu,dediğimiz müzderip olay sadece
insan alıntılarındanmı gelir sizce ?
Aslında sadece kendimize biçtigmiz kafesmi bizi esirger.
içine haps olmuş gibi .
İstersen doğuya istersen batıya dünyanın he neresi olursa olsun o kafesin içinden kurtulamayız .
Çünkü onu biz tasarladık içinde dolanıp dururuz.
Peki neden kafesin içinden çıkmak istemiyoruz.
sizce de belirsizlik insanı öldürmezmi ?
Evrensel bir bakış açısının her zaman farklı yönlerine bağlı olduğunu fark etmiştim descarets mi Sokrates mi sorusuna her Sokrates önde olmuştur descarets biraz daha melankolik kaçar içten içe benim için bir baş yapıt tasarlamak istersem insan beyninin incelikleri ve beyninin yüzde kaçını kullanabileceğini hakkında bir çok araştırma bağımsız olarak uyarlandı
Fikirler ölmez yazılar kalır anonimler uçar dahada komiği aslında Yunan mitolojisinden gelir sizce inanırmıym bir ütopya misali sanki hayalin dışında
Bir derviş gibi meftun mu yoksa
Bir kral gibi hükümlümü olucaz diye düşünürken araştırdığım bulduğum şey mantığın. Tek bir yönü oldu
Hem Sokrates ten hem Yunan mitolojisinden hemde dervişten öğrendiğim şey bir meftun deniyelim de kraliçe olurdu her halde