Umut Hasan Karabıyık
@UmutHasanKarabiyik
9 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Inceleme
H.P Lovecraft'ın şu ana kadar gördüğüm en iyi eseri. 95 sayfa bir çırpıda bitiverdi. Olay anlatım tarzı olarak çoğunlukla Akaley ile ana karakterimiz arasındaki mektuplaşmalar aracılığıyla anlatılan, birinci şahıs bir eser. Betimlemeleri fazla uzun değil ve gözümde canlanabilmesi içinde gayet yeterli. Kitabın sonuda gayet tatmin ediciydi. Herkese keyifli okumalar.
Reklam
H.P. Lovecraftın mitosunu öğrenmek isteyenler için güzel bir eser. Eseri anlatmadan önce yine bu kitabı okuma sürecimden kısaca bahsetmek istiyorum.
Chtullu'yu bitirdikten sonra Lovecraft evrenine dalmak istedim ve kısa bir araştırma sonrasında bu kitap ile güzel bir başlangıç yapabileceğimi öğrendim. 130 sayfanın normalde bir çırpıda bitmesi gerekiyordu ama satranç kitabından sonra e kitap okumalarını çok muhteşem bir şey olarak görmeye başlamam sebebiyle bu eseride e kitap olarak okumaya karar verdim ama hata etmişim. Boşken gelen instagram whattsapp bildirimlerine odaklanmaktan kitabı bitirmem yaklaşık 2 ayımı aldı. Okumak gittikçe zorlaştı benim için, her telefonu elime aldığımda zaten 10 sayfa bişey okuyacağım diyip kapattım.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursak, araştırmacı bir gurubu konu alıyor ve bölgeye araştırma yapmak için gelindiğinden dolayı betimlemeler yapılırken sıklıkla kaç metrelik bir yapı bulunduğundan, kaçıncı tarih öncesi çağda oluştuğundan bahsede bahsede yazmış yazar. Her ne kadar bu durum gözümde canlandırırmama pek bir yararı olmasa da gerçekçilik açısından güzel hissettirdi. Hikaye aynı cthullu da olduğu gibi yaratığı bize tam olarak göstermeden bitiyor ki kozmik korkunun temelinde de zaten buradan çıkan merakla karışık korku durumu var. Hikayeye dair spoiler vermeden daha fazla ne anlatabilirim bilmiyorum o yüzden burada incelemeyi bitiriyorum.
AntigoneDuygu ve Düşünce
65 sayfalık bu kısa tregedya eseri, içinde kesinlikle tahmin ettiğimden çok daha fazla insana dokunmayı başarıyor. Kral Oidipus'u okuduğumda ilk tragedyamı okumuştum ve çok etkilenmiştim. Bu eseri de okurken ister istemez hem yazarının aynı olması, hem de bunun bir devam hikayesi niteliğinde olmasından dolayı ister istemez kıyas yapıp eseri biraz beğenemeyeceğimden korkuyordum. Ama hiç öyle birşey olmadı. Eserde tragedyalar tiyatroda oynanmak için yazıldığından dolayı olabilir ama sahneleri aklımda direkt canlandırabilmek çok hoşuma gitti.