Bir tane sarışın, uzun, haşin yüzlü bir Rumelili vardı. Şarkıya o başlıyor, ötekiler kaptırıyor;"Yürüyelim İleriye, Girelim Rumeli'ye!" Kim bilir Rumeli'ye kalbinin neresini gömdü ?
Yüzündeki çil bahçesinin asil meyvesi
Eşsizliğiyle yeşermiş gökyüzüne
Sarkmış dudaklarından aşağı ömrümün huzuruna
Sanki bir lütufmuşçasına varlığıma
Bir cemrenin varlığını umarak
Köklerini salıvermiş ciğerlerine
Filizlenirken ruhunun derinliklerinden
Bedeninden bir dal uzatarak
UMUT
EREN