Nisa
@Uncuoretriste
177 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Gidiyorsam dönülmeyecek şekilde değil, yine sana dönebilmek için gidiyorum," dediğinde dudaklarım bu defa bana ihanet ederek büküldü ve Gurur bu görüntü onu parçalamış gibi gözlerini yumarak başını geriye doğru attı. "Ama böyle yapma," diye fısıldadı. "Senin dudakların büküleceğine benim boynum bükülsün."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"İnsan," dedi Muşta, bu kelime dudaklarından müziğe tutunarak dağıldığında, hiç kimse konuşmasını beklemediği için ona baktı. “İnsan baktığı yerde gördüğünü silemeyince, kendisi olduğu yerden silinmeye başlıyor. Bakmayın bana, silindiğim için de susmayın. Konuşun."
Zeliha var olduğundan beri, ben hiç kimsesiz kalmamıştım.
Yüzümde her zaman benimle olan, henüz bir çocukken gözlerimden gözyaşları olarak akan, tüm çehremi kaplamış bir ifadesizlik maskesi vardı. Bu maske, sadece ona bakarken yırtılıyordu ve sadece ona bakarken yeniden gözyaşlarına boğulabilecek kadar dolu hisseden o küçük oğlan çocuğu oluyordum.
Aramıza onlarca metre girdiğinde, "Zerda,” dedi.
Omzumun üstünden ona baktığımda, hâlâ bıraktığım yerde duruyordu.
"Sen," diye fısıldasa da onu duydum. "Benim boyumu aştın."
"Seni birkaç saat görmeyince biri göğsümü içeriden yumrukluyormuş gibi geliyor."