Bana kalırsa insan yaşarken daha dikkatli davranmalıydı, ölmeyecekmiş gibi ya da çoktan ölmüş gibi değil de sadece yaşamalıydı işte. Korkmadan, kaçmadan, saklanmadan ama en önemlisi insan gibi yaşamalıydı, hurda gibi eskimemeliydi.
Kendinizden başka hiç kimseye ve hiçbir şeye ihtiyacınız yok. Artık bunu anlamalı ve kendi ışığınızın farkına varmalısınız. İçinizdeki güç kurtaracak sizi, bir başkası değil.
“Muhtemelen kendime yaptığım en büyük kötülük hiç olmadığım biri gibi davranmak; birinin sevgisini, taktirini kazanmak için onlardan biriymişim gibi görünmekti”
Kimse bizi görmüyor diyerek başımızı önümüze eğmeyi bırakmamızın, etrafımıza bakıp dünyayı izlememizin vakti gelmedi mi? Kimse bizi görmüyorsa bile aynaya bakarak görebilirdik kendimizi, yapamadık.