Dünya gözümü boyadı, kalbimi unutturdu.
Ne zamanki yıkıldım, işte o zaman gördüm hakikati.
Göz değilmiş gören; kalpmış aslında.
Ve kalp, Allah’ı tanıyınca artık hiçbir şeyi aynı görmüyormuş.
Çünkü O’nu bilen, dünyaya başka bakıyor…
Sessiz, derin, teslim olmuş bir kalple.