Gitmek istiyorum buralardan,
bu insanlardan ve bu zamandan.
Sanki bir kartpostalın içinde hapsolmuşum.
Her şey öyle şık, güzel ve doğru ki,
korkuyor insan çizginin biraz dışına çıkacak diye.
Oysa ben yanlış yapmayı özledim.
Tanımadığım insanları selamlamayı,
sokak çalgıcılarının yanlarına çöküp
saati unutmayı.
Oysa ben habersiz ve randevusuz,
sevdiklerimin kapılarını çalmayı özledim.
Sonra telaşsız, kaygısız ve öylesine
bir banka oturup,
Kitap okumayı,
Hayal etmeyi,
Şarkı söylemeyi özledim.
Gitmek istiyorum buralardan.
Pasaportsuz ve kimliksiz.
Adımı sorsunlar sınırlarda,
Şiirler okuyayım soranlara.
Bilmediğim bir kentte bir kadına aşık olayım.
O yakama kızıl bir gül taksın,
ben kendimi şair sanayım.
Sahi,
Nasıl kokardı çocuklar ?